علل لکنت زبان در کودکان

 

لکنت زبان اختلال در روش معمولی سخن گفتن است و می‌تواند شکل‌های متفاوتی داشته باشد

 

 

اغلب کودکانی که دچار لکنت زبان هستند، می‌دانند که چه می‌خواهند بگویند و شاید بارها نیز آن را تمرین و تکرار کرده‌اند، ولی قادر به .بیان آن نیستند

آنان برای آنکه فشار حاصل از این وقفه های غیر اردی را کاهش دهند دچار استرس و پریشانی می شوند و سعی دارند با تلاش و کلنجار بسیار حرف خودشان را بزنند.

همان طور که هیچ دوکودکی کاملاً شبیه به هم نمی باشند،لکنت زبان هم در کودکان متفاوت است در برخی از کودکان لکنت زبان همراه با  تیک جسمانی و فشار عصبی و اضطراب و حتی گریه ی کودک است در برخی دیگر  لکنت موجب ناتوانائی های شدید ارتباطی در آن     می شود. لکنت در بین کودکان خردسال، ناپایدار و گذراست و می تواند از یک روز به روز دیگر و از یک موقعیت تا موقعیت دیگر تغییر کند.

برای مثال کودکی ممکن است به صورت تدریجی دچار لکنت زبان شود و این اختلال در او ماندگار شود و یا در کودکی دیگر کاملاً ناگهانی و به یکباره شروع شود و حتی به یکباره نیز تمام شود.

  

لکنت ممکن است شامل یک یا چند مورد از این موارد باشد:

تکرار اصوات
 طولانی کردن
وارد کردن اصوات اضافی
مکث در بین کلمات
جایگزینی کلمات برای اجتناب از وقفه

شیوع لکنت حدود یک در صد جامعه می باشد. در پسرها بیش تر از دخترها دیده می شود. اگر سابقه ی لکنت در والدین وجود داشته باشد احتمال بروز آن پنج برابر بیشتر دیده می شود. لکنت ممکن است پیشرفت و موفقیت های تحصیلی و اجتماعی فرد را تحت تاثیر قرار دهد ولی افراد موفق زیادی هم بوده اند که سابقه ی لکنت داشته اند. لکنت در بسیاری موارد زمینه ی ارثی دارد ولی تاثیر عوامل محیطی بر روی آن سبب بروز می شود.

علت لکنت زبان به‌طور دقیق مشخص نیست. هیچ مدرک علمی برای اثبات این که ترس و اضطراب باعث لکنت شود وجود ندارد. با این حال لکنت در موقعیت‌های پراسترس و در همراهی با اضطراب تشدید می‌شود.

 

مشکلات و مسائلی که ممکن است کودک به دلیل لکنت زبان دچار شود عبارت است از:


اعتماد به نفس پایین

عملکرد ضعیف در مدرسه

 

محدودیت مشارکت در برخی فعالیت‌ها

مشکلات اجتماعی

 

برای کمک به کودک:

 

با آرامش کامل به آن چه کودک می گوید گوش دهید نه به این که چگونه می گوید
بگذارید خودش حرفش را تمام کند. شما جمله ی او را کامل نکنید
هنگام صحبت کردن با او تماس چشمی داشته باشید
کودک زمانی که خودش آغاز به صحبت می کند راحت تر از زمانی است که از او سوالی پرسیده می شود. پس برای این که خود به خود سر صحبت را باز کند با او در مورد فعالیت هایی که به آن ها علاقه مند است صحبت کنید و در فواصل چند لحظه سکوت کنید تا اگر مطلبی دارد بیان کند
برای پاسخ دادن به سوال به کودک فشار نیاورید
هرگز هنگام صحبت کردن از عباراتی چون ” زود باش”،”الان صحبت نکن ، کار دارم.” استفاده نکنید
هرگز به او نگویید که چه کار کند تا لکنت نداشته باشد.عباراتی نظیر”یواش، آهسته، نفس عمیق بکش، آرام تر صحبت کن” از این قبیل اند